De Andreaskerk is een Hervormde (confessionele) gemeente, aangesloten bij de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). Op het Eiland van Dordrecht is de Hervormde gemeente actief in vijf wijkgemeenten, met elk een eigen modaliteit. De Andreaskerk staat hierin voor de confessionele modaliteit en wij onderschrijven het standpunt van de Protestantse Kerk in de ‘onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël’. Wij participeren volop in het samen kerk zijn op het Eiland van Dordrecht en doen dat met respect voor andere stromingen. Het kerkgebouw staat in de wijk Wielwijk aan de Jacob van Heemskerckstraat 19.
Al sinds 1963 staat iedere zondag deze boodschap centraal:
Gods liefde in Jezus Christus voor iedereen!
Wat vinden we belangrijk?
· Onze gemeente wil graag groeien in geloof en saamhorigheid.
· Als gemeente zien we om naar elkaar en de mensen om ons heen.
· Het is ons verlangen Gods liefde met anderen te delen (in woord en daad).
Ben je nieuw in de Andreaskerk? Wil je meer weten over de kerkdienst of de gemeente? Wil je eens praten over het geloof of levensvragen? Heb je vragen naar aanleiding van een preek? Neem contact op!
Geschiedenis
Op 25 september 2023 was het 60 jaar geleden dat de Andreaskerk in gebruik werd genomen. Dat gebeurde in een kerkdienst geleid door de wijkpredikant van het eerste uur, ds. Gras. Zo kreeg ook de nieuwe naoorlogse opbouwwijk Wielwijk zijn eigen kerkgebouw.
De geschiedenis van wijkgemeente 9 “rondom de Andreaskerk” gaat echter veel verder terug - ver vóór 1963 - tot in de 19e eeuw. Twee nabij Wielwijk gelegen buurtschappen op het eiland van Dordrecht, met elk hun eigen geloofsgemeenschap en kerkgebouw, hebben een belangrijke rol gehad bij het ontstaan van onze wijkgemeente en de ontwikkeling van haar identiteit.
De eerste is het kerkje aan de Mijl (1876 – 1963), gelegen in het buurtschap 1e Tol, aan de toenmalige Glazenstraat. De tweede is de Lydiakerk aan de Rijksstraatweg, (1886 - 1983), gelegen in het buurtschap 2e Tol -Wieldrecht.
Tot 1966 behoorde de Lydiakerk bij kerkelijk ’s Gravendeel; daarna werd de gemeente van de Lydiakerk als wijkgemeente 11 toegevoegd aan de Hervormde Gemeente Dordrecht. In 1983 werden de wijkgemeentes 9 en 11 samengevoegd; de kerkenraden fuseerden en het Lydiaraam kreeg een mooie plaats in de hal van de Andreaskerk.
De Mijlkerk is van grote betekenis geweest voor het ontstaan van de Andreaskerk, zowel van het kerkgebouw, als ook de kerkelijke gemeente. Het was een geloofsgemeenschap zonder eigen predikant, een zogeheten evangelisatie, met als basis een “Vereniging tot verbreiding van het Evangelie aan de Mijl”. Deze “Vereniging de Mijl” ontstond in de loop van de 19 eeuw, toen het zeehavengebied ten westen van de huidige A16 zich ten tijde van de industriële revolutie snel ontwikkelde. Zij was het resultaat van een “verlicht protestantse stroming (het Reveil) naast de orthodox-gereformeerde Dordtse hervormde kerk” (citaat F.A. van Lieburg).
De bouw van onze Andreaskerk nu is mede mogelijk gemaakt door een belangrijke financiële inbreng van de “Vereniging de Mijl”. Het kerkje aan de Mijl moest in 1972 plaatsmaken voor de aanleg van de Drechttunnel.
Treffend en veelzeggend is het dat aan de basis van onze wijkgemeente twee niet meer bestaande geloofsgemeenschappen, twee inmiddels gesloten of wel verdwenen kerkgebouwen, staan. Bijzonder ook dat de gemeente rond de Mijlkerk kennelijk een missionaire, op de maatschappij gerichte geloofsgemeenschap was.
In dat verband mag de tekst worden genoemd waarmee op 25 september 1963 de Andreaskerk in gebruik genomen is: “Alles heeft zijn uur en ieder ding onder de hemel zijn tijd – Ik heb ingezien, dat al wat God doet voor eeuwig is.”(Prediker 3 vers 1 en 14).
Deze woorden staan gegraveerd in de torenklok van de Andreaskerk als een gezonde Bijbelse relativering van veel van ons kerkenwerk maar bovenal een bemoedigende belofte voor Christus’ kerk.
bron: F.A. van Lieburg “Rondom de Andreaskerk”, uitgegeven bij het 40-jarig bestaan van de Andreaskerk